Anna Karenina

Theater leeft enorm in Moskou. Er zijn ontzettend veel theaters en concertzalen en elke avond om 19.00 uur (vroeg, zodat het publiek nog met de metro naar huis kan) beginnen honderden voorstellingen. Het theaterseizoen is net weer geopend en  gisteravond ben ik in het Operette Theater gaan kijken naar de musical Anna Karenina.

Ik hou helemaal niet van musicals en dat bleek ook gisteravond weer, na het derde liedje dacht ik echt “laten ze alsjeblieft ophouden met zingen en gewoon gaan spelen” de (lelijke Russische pop) muziek was vooral hard en zingen werd bijna schreeuwen (in mijn oren). Maar het decor was prachtig, de enscenering geweldig, de kostuums schitterend en de lijn van het boek van Lev Tolstoj was goed herkenbaar.  Dus het was een lust voor het oog, maar helaas niet voor mijn oor.

Klik hier  watch  en bekijk de trailer van de musical en oordeel zelf.

 

 

Tsjaikovski in Klin

In Rusland wordt over het algemeen heel goed gezorgd voor de nalatenschap van nationale helden. Overal vind je standbeelden van staatsmannen en militairen, maar (gelukkig) ook van schrijvers, dichters, componisten, acteurs en ga zo maar door. Ook zijn er veel huizen gewijd aan de nagedachtenis van een held, ook al heeft deze er maar een paar maanden gewoond. Dat is ook het geval in het plaatsje Klin, waar een landhuis staat waarin de beroemde componist Pjotr Tsjaikovski de laatste zomer van zijn leven (1893, hij werd slechts 53 jaar) heeft doorgebracht. 

  

Hij heeft op deze prachtige plek zijn 6e Symfonie ‘Pathétique’ geschreven en laatste versie van de ‘De Notenkraker’ helemaal gecontroleerd en gefinaliseerd.

 

Moskou 870 jaar

Dit weekend werd de 870ste verjaardag van de stad Moskou gevierd. Tot diep in de nacht werd doorgewerkt om alle werkzaamheden aan de massaal opgebroken straten in het centrum af te ronden.Daarna konden alle Moskovieten in parken en op pleinen feestvieren. En ’s avonds om precies 21.00 uur kon iedereen genieten van een groots vuurwerk op 13 verschillende locaties.

Op bezoek bij Alexander Blok

  Dit landhuis staat in Sjachmatovo, een plaatsje zo’n 60 km ten noordwesten van Moskou. Hier bracht de dichter Alexander Blok (1880-1921) bijna alle zomers door tot 1916.  Hij trouwde met zijn buurmeisje Ljoeba, een dochter van Dimitri Mendelejev, grondlegger van het periodiek systeem, die een eindje verderop zijn zomerhuis had.  
    

Blok stond bekend als een onverbeterlijke rokkenjager. Maar zijn ideale liefde bleef zijn vrouw aan wie hij een serie beroemde gedichten opdroeg.

 

In Nederland staat in Leiden een gedicht van Alexander Blok op de muur in de Thorbecke straat.  Hieronder een Engelse vertaling van de tekst.

“The night, the street, the lantern, the drugstore…” (1912)

Some night and street, some chemist’s lantern
Is bringing senseless weary light.
Well, nothing changes, that’s one pattern,
Live extra twenty-five and find.

You die to start a life all over,
All things repeat as did before.
That night, cold waters at quay border,
That light, that street, that chemist’s store.

Translated by Alexei Parphyonov

Eerste schooldag

In heel Rusland zijn de scholen vandaag weer begonnen. 1 September is officieel “De Dag van de Kennis” en wordt gevierd met bloemen voor de juf, witte strikken in het haar en (veel te lange) toespraken op het speelplein.

Voor mij is deze dag voor altijd verbonden met het drama in Beslan in 2004, dat ook op de eerste schooldag plaatsvond. In Moskou staat een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van deze verschrikkelijke terroristische aanslag.

Novodevitsji begraafplaats

Naast het Novodevitsji klooster ligt de beroemdste begraafplaats van Moskou. Hier liggen vele schrijvers, musici, dichters, acteurs, politici en wetenschappers, veelal ‘helden van de Sovjet-Unie’, begraven. Omdat in de Sovjet periode kruisen op de graven verboden waren zie je vele bijzondere grafmonumenten. Ik was er deze week op een zeer regenachtige dag.

Boris Jeltsin, 1e president van de Russische Federatie.

  Nikita Chroesjtsjov, leider USSR, na Stalin.                 Alexander Lebed, militair, veiligheidsadviseur.

Galina Oeljanova, prima-ballerina.

David Oistrach, violist

 

Mstislav Rostropovitsj, cellist en zijn vrouw Galina Visjnevskaja, opera zangeres

      Nikolaj Gogol, schrijver.                                                                           Anton Tsjechov, schrijver.

Vladimir Giljarovski, schrijver en journalist.             Fedor Sjaljapin, opera zanger.

Donskoj Klooster

Dit mannenklooster in het zuiden van Moskou dateert van 1591. In dat jaar wist tsaar Boris Godoenov een invasie van Krim mongolen af te slaan. De overwinning werd toegeschreven aan de wonderlijke werking van het Icoon van de Moeder Gods van de Don, die door de troepen werd meegevoerd. Uit dankbaarheid werd de kathedraal gebouwd.

 In de 18e eeuw werd het Donskoj klooster één van de rijkste kloosters van Rusland, met verschillende kerken, een seminarie en grote landgoederen in de omgeving.

 Binnen de kloostermuren ontstond ook een groot kerkhof als rustplaats voor voornamelijk rijke mensen. Er zijn vele prachtige grafmonumenten te bewonderen. Ook de schrijver Alexander Solsjenitsin is hier, speciaal op verzoek van zijn familie, herbegraven, omdat deze begraafplaats geen enkele connectie heeft met het communisme.

Na de revolutie in 1917 werd het kloosterleven vrijwel onmogelijk gemaakt. Patriarch Tichon werd in een klein kamertje op het kloosterterrein onder huisarrest gesteld, waar hij een paar jaar later stierf.  Vanaf 1929 werd het Atheïstisch Museum in het klooster gevestigd en in 1973 kwam hier het eerste crematorium van Moskou (geheel tegen de regels van de Russisch-Orthodoxe kerk).

In 1989 werd de Kathedraal getroffen door een uitslaande brand waarbij alle iconen werden vernietigd. Alleen het wonderdoende Icoon van de Moeder Gods van de Don overleefde de brand. Tijdens de herstelwerkzaamheden werd het graf van de patriarch gevonden en trof men er het ongeschonden lichaam aan van Patriarch Tichon. Op de foto zie je het gerestaureerde gewaad waarin hij werd begraven (zegt men). Inmiddels is het klooster weer teruggeven aan de Orthodoxe kerk.

Vasnetsov Huis

 

Viktor Vasnetsov (1848 – 1926) was van huis uit schilder maar hij ontwierp in 1894 zijn eigen huis. Dit huis is een van de weinig overgebleven houten huizen in Moskou, is nu een museum en staat letterlijk ingeklemd tussen twee enorme flatgebouwen.

Vasnetsov was zeer veelzijdig. Hij schilderde iconen, fresco’s, portretten, sprookjestaferelen en landschappen. Hij ontwierp de meubels in zijn huis, de nieuwe muts voor de Russische soldaten en de façade van de Tretjakov Galerij.

Vasnetsov schilderde naar verluid het allerliefst sprookjestaferelen. Hierboven de Russische versie van “De Schone Slaapster”. Hij heeft 10 jaar aan dit doek gewerkt en hij heeft het net voor zijn dood in 1926 afgemaakt en gesigneerd.  Dit enorme schilderij heeft het atelier op de zolder van zijn huis nooit verlaten en is daar nu te zien voor het publiek.

Toeristen in Sergiev Posad

Vorige week was ik in Sergiev Posad (voorheen Zagorsk) een van de steden van de Gouden Ring om het Drievuldigheidsklooster van de Heilige Sergius te bekijken. Dit kloostercomplex is in 1345 gesticht door Sergius en heeft vele stormen doorstaan.

    

Ik was niet bepaald de enige bezoeker. Grote groepen Aziatische toeristen die met busladingen tegelijk achter het vlaggetje van de reisleider aandrentelden en Russische pelgrims uit het hele land bevolkten het terrein van het klooster.

Het traditionele Russische brooddrankje ‘kvas’ werd gretig gedronken bij de mobiele ‘bron’ en heel veel mensen vulden flessen met water uit de heilige bron midden op het terrein onder de koepel voor de bronkapel.

  

 In dit eenvoudige graf ligt Boris Godoenov, het graf bevond zich eerst in de kathedraal, maar is uiteindelijk buiten terecht gekomen. 

Hierboven de  iconostase in de Maria Hemelvaart kathedraal, de hoofdkerk van het klooster met de blauwe en gouden koepels.

Uiteraard ontbrak in dit belangrijke godsdienstige centrum ook de winkel in godsdienstige artikelen niet!

 

Sinterklaas

Rondom de grote Christus Verlosser Kathedraal in Moskou is het al dagenlang enorm druk. Duizenden mensen uit heel Rusland (en verder) staan in een kilometers lange rij langs de rivier.

Ze willen allemaal de relikwieën zien van Sint Nicolaas, die afgelopen zondag vanuit Bari, Italië zijn overgevlogen naar Moskou. Op het vliegveld werd de kist met overblijfselen met veel kerkelijk en militair ceremonieel uitgeladen en naar de kathedraal gebracht.

De mensen in de rij geloven dat er bijzondere krachten uitgaan van de resten van St. Nicolaas en willen allemaal de kist even aanraken en kussen.

 

De relikwieën zijn nog tot 15 juli te zien dankzij een afspraak die de Russische Patriarch Kirill en Paus Franciscus hebben gemaakt tijden hun historische ontmoeting afgelopen jaar.

 

 

Na de storm

Gistermiddag werd de lucht boven het centrum van Moskou plotseling bijna zwart, er naderde een korte maar hevige storm.

Bomen knapten af en zelfs stoplichten waaiden om. Het waait hier eigenlijk maar zelden dus niet alles is stevig in de grond verankerd.

Vanochtend werd ik wakker van het geluid van stoere kettingzagen en dat ging de hele dag door. Overal in de stad is vandaag hard gewerkt om de puinhopen op te ruimen.

Nieuws van een Nederlander in Rusland

WordPress Backup