TV toren

De Ostankino televisie toren is een van de beeldbepalende gebouwen in Moskou. De toren is 540 meter hoog en werd gebouwd om de 50ste verjaardag van de Oktoberrevolutie te vieren. Hij is ontworpen door Nikolai Nikitin. De bouw van de toren duurde 4 jaar en hij was in 1967 klaar. Ik was in 1989 voor de eerste keer op de toren en afgelopen weekend  weer.

In eerste instantie leek het alsof ik bij een gevangenis terecht was gekomen, met hekken, prikkeldraad, dubbele ID controle en bodyscans. Maar ja, je moet er wat voor over hebben om de locatie van waaruit het Eerste Kanaal van de Russische staatstelevisie uitzendt te bezoeken, het is natuurlijk een strategische plek…

In 2000 was er een ernstige brand in de toren, waardoor de televisie- en radiouitzendingen voor 18 miljoen Moskovieten werden onderbroken. Daarna is de toren heel lang dicht geweest voor publiek in verband met de renovatie.

Maar nu kunnen bezoekers in minder dan een minuut met de lift naar de zogenaamde ‘technische verdieping’ waar je de constructie aan de binnenkant van de toren kunt bewonderen.

 

En daarna verder met de lift naar het observatieplatform op 337 meter hoogte.  Hier is ook het   restaurant “De 7e Hemel” dat langzaam ronddraait. Zo kun je onder het genot van een kopje thee in 40 minuten het hele rondje draaien en Moskou van alle kanten bewonderen.  

Anna Karenina

Theater leeft enorm in Moskou. Er zijn ontzettend veel theaters en concertzalen en elke avond om 19.00 uur (vroeg, zodat het publiek nog met de metro naar huis kan) beginnen honderden voorstellingen. Het theaterseizoen is net weer geopend en  gisteravond ben ik in het Operette Theater gaan kijken naar de musical Anna Karenina.

Ik hou helemaal niet van musicals en dat bleek ook gisteravond weer, na het derde liedje dacht ik echt “laten ze alsjeblieft ophouden met zingen en gewoon gaan spelen” de (lelijke Russische pop) muziek was vooral hard en zingen werd bijna schreeuwen (in mijn oren). Maar het decor was prachtig, de enscenering geweldig, de kostuums schitterend en de lijn van het boek van Lev Tolstoj was goed herkenbaar.  Dus het was een lust voor het oog, maar helaas niet voor mijn oor.

Klik hier  watch  en bekijk de trailer van de musical en oordeel zelf.

 

 

Tsjaikovski in Klin

In Rusland wordt over het algemeen heel goed gezorgd voor de nalatenschap van nationale helden. Overal vind je standbeelden van staatsmannen en militairen, maar (gelukkig) ook van schrijvers, dichters, componisten, acteurs en ga zo maar door. Ook zijn er veel huizen gewijd aan de nagedachtenis van een held, ook al heeft deze er maar een paar maanden gewoond. Dat is ook het geval in het plaatsje Klin, waar een landhuis staat waarin de beroemde componist Pjotr Tsjaikovski de laatste zomer van zijn leven (1893, hij werd slechts 53 jaar) heeft doorgebracht. 

  

Hij heeft op deze prachtige plek zijn 6e Symfonie ‘Pathétique’ geschreven en laatste versie van de ‘De Notenkraker’ helemaal gecontroleerd en gefinaliseerd.

 

Moskou 870 jaar

Dit weekend werd de 870ste verjaardag van de stad Moskou gevierd. Tot diep in de nacht werd doorgewerkt om alle werkzaamheden aan de massaal opgebroken straten in het centrum af te ronden.Daarna konden alle Moskovieten in parken en op pleinen feestvieren. En ’s avonds om precies 21.00 uur kon iedereen genieten van een groots vuurwerk op 13 verschillende locaties.

Op bezoek bij Alexander Blok

  Dit landhuis staat in Sjachmatovo, een plaatsje zo’n 60 km ten noordwesten van Moskou. Hier bracht de dichter Alexander Blok (1880-1921) bijna alle zomers door tot 1916.  Hij trouwde met zijn buurmeisje Ljoeba, een dochter van Dimitri Mendelejev, grondlegger van het periodiek systeem, die een eindje verderop zijn zomerhuis had.  
    

Blok stond bekend als een onverbeterlijke rokkenjager. Maar zijn ideale liefde bleef zijn vrouw aan wie hij een serie beroemde gedichten opdroeg.

 

In Nederland staat in Leiden een gedicht van Alexander Blok op de muur in de Thorbecke straat.  Hieronder een Engelse vertaling van de tekst.

“The night, the street, the lantern, the drugstore…” (1912)

Some night and street, some chemist’s lantern
Is bringing senseless weary light.
Well, nothing changes, that’s one pattern,
Live extra twenty-five and find.

You die to start a life all over,
All things repeat as did before.
That night, cold waters at quay border,
That light, that street, that chemist’s store.

Translated by Alexei Parphyonov

Eerste schooldag

In heel Rusland zijn de scholen vandaag weer begonnen. 1 September is officieel “De Dag van de Kennis” en wordt gevierd met bloemen voor de juf, witte strikken in het haar en (veel te lange) toespraken op het speelplein.

Voor mij is deze dag voor altijd verbonden met het drama in Beslan in 2004, dat ook op de eerste schooldag plaatsvond. In Moskou staat een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van deze verschrikkelijke terroristische aanslag.