Alle berichten van Mireille

Ik ben een Nederlandse expat in Moskou. Twintig jaar geleden was ik voor het laatst in deze boeiende stad, dus af en toe kan ik het niet nalaten om situaties van toen en nu te vergelijken. Ik ben jurist en buitengewoon geinteresseerd in de verhouding tussen de overheid en de burgers, ook dat thema zal terugkomen in mijn stukjes, net als mijn liefde voor literatuur en eten!

100 nieuwe leiders gezocht

Het Kremlin heeft afgelopen week een hele bijzondere wedstrijd uitgeschreven. Ze proberen ‘de meest veelbelovende mensen met leiderscapaciteiten te vinden, op te leiden en te ondersteunen’. Iedereen die jonger is dan 50 jaar en ten minste 5 jaar bestuurlijke ervaring heeft kan meedoen aan de wedstrijd.

De president heeft in de de afgelopen periode ongeveer 20 gouverneurs in het hele land ontslagen en vervangen en klaarblijkelijk is er dringend aanvulling nodig ;-).

Na een eerste selectie worden er in 8 regio’s halve finale’s gehouden en daarna de finale waar de 100 nieuwe leiders worden gekozen. De prijs is een opleiding aan de Hogeschool voor Staatsbestuur en een persoonlijke mentor die op allerlei vlakken kan helpen bij de carrière.

Russische bard

De gitarist op de foto hieronder is Bulat Okoedzjava (1924 – 1997)Hij was een  dichter en singer-songwriter van Georgisch-Armeense afkomst en een van de beroemdste barden uit de Sovjet periode. Hij schreef  gedichten die hij zelf voorzag van hele simpele akkoorden (hij had helemaal geen muzikale opleiding) en die hij ook voornamelijk zelf zong.

Zijn teksten waren nooit openlijk tegen het Sovjet regime gekeerd, maar vaak net op het randje. De Sovjet autoriteiten lieten hem zodoende wel optreden, maar gaven geen toestemming voor officiële opnames van zijn muziek. Zijn eerste plaat werd daarom in Frankrijk opgenomen, maar in de Sovjet-Unie werden zijn liedjes overal via cassettebandjes verspreid en geluisterd.

Okoedzjava had een kleine datsja in Peredelkino, een kunstenaarsdorp, een half uurtje (met de trein) buiten Moskou. Deze datsja staat er nog steeds en huisvest een klein museum ter nagedachtenis aan de beroemde bard. Zijn zelf verbouwde werkkamer (was oorspronkelijk een veranda) hangt en staat vol met herinneringen aan vrienden en (beroemde) collega’s. Ook hangen er tientallen klokjes die hij verzamelde en die vrolijk tingelen als de wind erlangs strijkt. Ik was een van de laatste bezoekers, de datsja wordt binnenkort gesloten voor publiek en gerenoveerd. Hopelijk blijft de artistieke sfeer van het houten huisje met overal gaten en kieren ook na de renovatie behouden.

Sting in Moskou

   Afgelopen dinsdagavond trad STING op in een tot aan de nok toe gevuld Olympisch sport complex in Moskou. Zijn zoon Joe verzorgde het voorprogramma en speelde later mee in de band. Maar  iedereen kwam natuurlijk voor Sting zelf, die na zijn ‘ zweverige’ periode (gelukkig!) weer helemaal is terug gekeerd naar  zijn rock roots.

Het Russische publiek kende duidelijk nummers als ‘Fields of Gold’ en ‘Englishman in New York’ en een paar nummers van zijn nieuwe CD, maar was wat minder bekend met de oude Police nummers.

Onbegrijpelijk natuurlijk 😉 ik heb absoluut genoten van de fantastische live uitvoeringen van ‘Walking on the moon’, ‘Spirits in the Material world’, ‘So Lonely’, ‘Roxanne’ – gemengd met Ain’t no Sunshine van Bill Withers – en ‘Message in a Bottle’. Het was helemaal mijn setlist.

Sting sloot het concert af met het prachtige ‘Fragile’ (op akoestische gitaar) dat hij opdroeg aan de slachtoffers van de verschrikkelijke aanslag in Las Vegas.

TV toren

De Ostankino televisie toren is een van de beeldbepalende gebouwen in Moskou. De toren is 540 meter hoog en werd gebouwd om de 50ste verjaardag van de Oktoberrevolutie te vieren. Hij is ontworpen door Nikolai Nikitin. De bouw van de toren duurde 4 jaar en hij was in 1967 klaar. Ik was in 1989 voor de eerste keer op de toren en afgelopen weekend  weer.

In eerste instantie leek het alsof ik bij een gevangenis terecht was gekomen, met hekken, prikkeldraad, dubbele ID controle en bodyscans. Maar ja, je moet er wat voor over hebben om de locatie van waaruit het Eerste Kanaal van de Russische staatstelevisie uitzendt te bezoeken, het is natuurlijk een strategische plek…

In 2000 was er een ernstige brand in de toren, waardoor de televisie- en radiouitzendingen voor 18 miljoen Moskovieten werden onderbroken. Daarna is de toren heel lang dicht geweest voor publiek in verband met de renovatie.

Maar nu kunnen bezoekers in minder dan een minuut met de lift naar de zogenaamde ‘technische verdieping’ waar je de constructie aan de binnenkant van de toren kunt bewonderen.

 

En daarna verder met de lift naar het observatieplatform op 337 meter hoogte.  Hier is ook het   restaurant “De 7e Hemel” dat langzaam ronddraait. Zo kun je onder het genot van een kopje thee in 40 minuten het hele rondje draaien en Moskou van alle kanten bewonderen.  

Anna Karenina

Theater leeft enorm in Moskou. Er zijn ontzettend veel theaters en concertzalen en elke avond om 19.00 uur (vroeg, zodat het publiek nog met de metro naar huis kan) beginnen honderden voorstellingen. Het theaterseizoen is net weer geopend en  gisteravond ben ik in het Operette Theater gaan kijken naar de musical Anna Karenina.

Ik hou helemaal niet van musicals en dat bleek ook gisteravond weer, na het derde liedje dacht ik echt “laten ze alsjeblieft ophouden met zingen en gewoon gaan spelen” de (lelijke Russische pop) muziek was vooral hard en zingen werd bijna schreeuwen (in mijn oren). Maar het decor was prachtig, de enscenering geweldig, de kostuums schitterend en de lijn van het boek van Lev Tolstoj was goed herkenbaar.  Dus het was een lust voor het oog, maar helaas niet voor mijn oor.

Klik hier  watch  en bekijk de trailer van de musical en oordeel zelf.

 

 

Tsjaikovski in Klin

In Rusland wordt over het algemeen heel goed gezorgd voor de nalatenschap van nationale helden. Overal vind je standbeelden van staatsmannen en militairen, maar (gelukkig) ook van schrijvers, dichters, componisten, acteurs en ga zo maar door. Ook zijn er veel huizen gewijd aan de nagedachtenis van een held, ook al heeft deze er maar een paar maanden gewoond. Dat is ook het geval in het plaatsje Klin, waar een landhuis staat waarin de beroemde componist Pjotr Tsjaikovski de laatste zomer van zijn leven (1893, hij werd slechts 53 jaar) heeft doorgebracht. 

  

Hij heeft op deze prachtige plek zijn 6e Symfonie ‘Pathétique’ geschreven en laatste versie van de ‘De Notenkraker’ helemaal gecontroleerd en gefinaliseerd.

 

Moskou 870 jaar

Dit weekend werd de 870ste verjaardag van de stad Moskou gevierd. Tot diep in de nacht werd doorgewerkt om alle werkzaamheden aan de massaal opgebroken straten in het centrum af te ronden.Daarna konden alle Moskovieten in parken en op pleinen feestvieren. En ’s avonds om precies 21.00 uur kon iedereen genieten van een groots vuurwerk op 13 verschillende locaties.

Op bezoek bij Alexander Blok

  Dit landhuis staat in Sjachmatovo, een plaatsje zo’n 60 km ten noordwesten van Moskou. Hier bracht de dichter Alexander Blok (1880-1921) bijna alle zomers door tot 1916.  Hij trouwde met zijn buurmeisje Ljoeba, een dochter van Dimitri Mendelejev, grondlegger van het periodiek systeem, die een eindje verderop zijn zomerhuis had.  
    

Blok stond bekend als een onverbeterlijke rokkenjager. Maar zijn ideale liefde bleef zijn vrouw aan wie hij een serie beroemde gedichten opdroeg.

 

In Nederland staat in Leiden een gedicht van Alexander Blok op de muur in de Thorbecke straat.  Hieronder een Engelse vertaling van de tekst.

“The night, the street, the lantern, the drugstore…” (1912)

Some night and street, some chemist’s lantern
Is bringing senseless weary light.
Well, nothing changes, that’s one pattern,
Live extra twenty-five and find.

You die to start a life all over,
All things repeat as did before.
That night, cold waters at quay border,
That light, that street, that chemist’s store.

Translated by Alexei Parphyonov

Eerste schooldag

In heel Rusland zijn de scholen vandaag weer begonnen. 1 September is officieel “De Dag van de Kennis” en wordt gevierd met bloemen voor de juf, witte strikken in het haar en (veel te lange) toespraken op het speelplein.

Voor mij is deze dag voor altijd verbonden met het drama in Beslan in 2004, dat ook op de eerste schooldag plaatsvond. In Moskou staat een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van deze verschrikkelijke terroristische aanslag.

Novodevitsji begraafplaats

Naast het Novodevitsji klooster ligt de beroemdste begraafplaats van Moskou. Hier liggen vele schrijvers, musici, dichters, acteurs, politici en wetenschappers, veelal ‘helden van de Sovjet-Unie’, begraven. Omdat in de Sovjet periode kruisen op de graven verboden waren zie je vele bijzondere grafmonumenten. Ik was er deze week op een zeer regenachtige dag.

Boris Jeltsin, 1e president van de Russische Federatie.

  Nikita Chroesjtsjov, leider USSR, na Stalin.                 Alexander Lebed, militair, veiligheidsadviseur.

Galina Oeljanova, prima-ballerina.

David Oistrach, violist

 

Mstislav Rostropovitsj, cellist en zijn vrouw Galina Visjnevskaja, opera zangeres

      Nikolaj Gogol, schrijver.                                                                           Anton Tsjechov, schrijver.

Vladimir Giljarovski, schrijver en journalist.             Fedor Sjaljapin, opera zanger.

Donskoj Klooster

Dit mannenklooster in het zuiden van Moskou dateert van 1591. In dat jaar wist tsaar Boris Godoenov een invasie van Krim mongolen af te slaan. De overwinning werd toegeschreven aan de wonderlijke werking van het Icoon van de Moeder Gods van de Don, die door de troepen werd meegevoerd. Uit dankbaarheid werd de kathedraal gebouwd.

 In de 18e eeuw werd het Donskoj klooster één van de rijkste kloosters van Rusland, met verschillende kerken, een seminarie en grote landgoederen in de omgeving.

 Binnen de kloostermuren ontstond ook een groot kerkhof als rustplaats voor voornamelijk rijke mensen. Er zijn vele prachtige grafmonumenten te bewonderen. Ook de schrijver Alexander Solsjenitsin is hier, speciaal op verzoek van zijn familie, herbegraven, omdat deze begraafplaats geen enkele connectie heeft met het communisme.

Na de revolutie in 1917 werd het kloosterleven vrijwel onmogelijk gemaakt. Patriarch Tichon werd in een klein kamertje op het kloosterterrein onder huisarrest gesteld, waar hij een paar jaar later stierf.  Vanaf 1929 werd het Atheïstisch Museum in het klooster gevestigd en in 1973 kwam hier het eerste crematorium van Moskou (geheel tegen de regels van de Russisch-Orthodoxe kerk).

In 1989 werd de Kathedraal getroffen door een uitslaande brand waarbij alle iconen werden vernietigd. Alleen het wonderdoende Icoon van de Moeder Gods van de Don overleefde de brand. Tijdens de herstelwerkzaamheden werd het graf van de patriarch gevonden en trof men er het ongeschonden lichaam aan van Patriarch Tichon. Op de foto zie je het gerestaureerde gewaad waarin hij werd begraven (zegt men). Inmiddels is het klooster weer teruggeven aan de Orthodoxe kerk.

Vasnetsov Huis

 

Viktor Vasnetsov (1848 – 1926) was van huis uit schilder maar hij ontwierp in 1894 zijn eigen huis. Dit huis is een van de weinig overgebleven houten huizen in Moskou, is nu een museum en staat letterlijk ingeklemd tussen twee enorme flatgebouwen.

Vasnetsov was zeer veelzijdig. Hij schilderde iconen, fresco’s, portretten, sprookjestaferelen en landschappen. Hij ontwierp de meubels in zijn huis, de nieuwe muts voor de Russische soldaten en de façade van de Tretjakov Galerij.

Vasnetsov schilderde naar verluid het allerliefst sprookjestaferelen. Hierboven de Russische versie van “De Schone Slaapster”. Hij heeft 10 jaar aan dit doek gewerkt en hij heeft het net voor zijn dood in 1926 afgemaakt en gesigneerd.  Dit enorme schilderij heeft het atelier op de zolder van zijn huis nooit verlaten en is daar nu te zien voor het publiek.