Tagarchief: metro

Monorail

De Monorail in het noorden van Moskou is ten dode opgeschreven. Volgend jaar zal begonnen worden met de sloop. Volgens het stadsbestuur maker er niet genoeg mensen gebruik van de lijn. Het voornemen is wel om een aantal stations ondergronds te maken en toe te voegen aan het metronetwerk. Ik ga zeker gauw nog een ritje maken, want het is juist erg leuk om bovengronds te reizen in deze stad waar vervoer onder de grond prevaleert.

Pasjkov Huis

Op de heuvel tegenover het Kremlin ligt het Pashkov huis. Dit landhuis werd rond 1790 gebouwd als residentie voor Pjotr Pasjkov, een hoge officier. Het ontwerp wordt toegeschreven aan Vasili Bazjenov, maar helemaal zeker is dat niet, alle tekening zijn verloren gegaan bij een brand.

Op de foto zie je de ingang. De achterkant van het huis ligt pal tegenover het Kremlin. Stalin vond dat een belediging (…) en liet aan de achterkant een nep ingang maken met een enorme trap, zodat het lijkt alsof dat de voorkant is, maar het is helemaal geen ingang 🙂

In 1862 werd de bibliotheek van het Roemjantsev Museum in het huis gehuisvest, waar onder andere de schrijver Lev Tolstoj graag kwam. Na de Russische Revolutie werd het Pasjkov huis staatseigendom en werd het onderdeel van de Lenin Bibliotheek.

Door de bouw van het metrostation Borovietskaja werd het huis zeer zwaar beschadigd. De overheid begon met een renovatie, die door geld gebrek al gauw tot stilstand kwam. Klaarblijkelijk werd de metrotunnel in die tijd gebruikt om boeken onder de grond naar het hoofdgebouw van de bibliotheek te transporteren.

 

Pas in 2007 werd het Pasjkov Huis uiteindelijk gerestaureerd met behulp van particuliere fondsen. De enorme balzaal, met uitzicht op het Kremlin, is nog nooit gebruikt voor een bal. Wel worden er af en toe besloten concerten gegeven.

.

 

 

 

 

Hokjes

Wie wel eens met de Moskouse metro heeft gereisd is het vast opgevallen, onderaan iedere roltrap staat een glazen hokje.

In dat hokje van 1×1 meter zit een ‘roltrapbewaker.’

De roltrapbewaker zit achter een scherm met videobeelden van de bewakingscamera’s en is ‘gewapend’ met een microfoon.  Aan hen de taak om passagiers (agressief schreeuwend) te wijzen op de vele geldende gedragsregels (en om een beetje bij te slapen).

Afgelopen week is bekend geworden dat de taak van roltrapbewaker per 1 april wordt opgeheven. De onderhoudsmedewerkers zullen voortaan een oogje in het zeil houden bij de 649 roltrappen.

Dat betekent dat een grote groep gepensioneerden, die hun pensioen aanvulden met het baantje als roltrapbewaker, er ongeveer 200 Euro per maand op achteruit gaan en dat Moskou weer een typisch fenomeen kwijtraakt.

Marsjroetka’s

Moskou is zo groot dat je ondanks het uitgebreide metronetwerk lang niet overal kunt komen met de metro. Inventieve Moskovieten met een busje hebben daarom ooit bedacht om met hun busje naar bestemmingen die je niet met de metro kunt bereiken te rijden en voor 35 roebel klanten mee te nemen. Zo’n busje wordt een ‘marsjroetka’ genoemd. Het is inmiddels een ingeburgerd systeem geworden met min of meer vaste routes. Je ziet ze bij alle metrostations, je stapt in, zegt waar je naartoe wilt en de chauffeur zet je voor de deur af. Ideaal.

MAAR de busjes zijn vaak oud en vies en de chauffeurs zijn niet officieel in dienst en er zijn geen officiële routes….

DUS zijn de marsjroetka’s nu verboden. In plaats daarvan zijn er gloednieuwe officiële blauwe minibusjes, die met officiële chauffeurs officiële routes rijden. De helft van de  bestaande routes is geschrapt, je kunt alleen nog met een chipkaart betalen en uiteraard mag de chauffeur niet zomaar ergens stoppen. Heel erg jammer voor heel veel Moskovieten, die nu opeens niet meer bij hun werk etc. kunnen komen.

Bunker

In 1933 werd in het oostelijke deel van Moskou begonnen met de bouw van de metro. Met het oog op de oorlog werd in een van de tunnels een bunker gebouwd om de eventuele evacuatie van Stalin te kunnen faciliteiten.

DSC05179

Als dekmantel werd boven de bunker een groot sportstadion aangelegd. Ook werd er een extra metrotunnel van 17 km naar het Kremlin gegraven, waardoor een auto kon rijden. Deze tunnel is nog steeds zichtbaar in het midden van het metrostation Partizanskaya.
DSC05185

DSC05174

DSC05181

In de bunker is vandaag nog de echte stoel van Stalin te zien en de authentieke grote ronde tafel in de ‘war room’ en nog wat kleinere zaken, waaronder een van zijn karakteristieke jasjes.

Met de grond gelijk gemaakt

 Euronews noemt het ‘The night of the long shovels’ en dat was het ook. Afgelopen nacht zijn er bij heel veel metrostations in het centrum van Moskou houten kiosken en kleine stenen winkeltjes bruut met de grond gelijk gemaakt. Gesloopt, tegen de grond gekwakt, vaak met inventaris en al. Een van mijn favoriete restaurantjes, in een gebouw dat er al 50 jaar stond, is enkel nog een grote hoop puin. De officiële lezing van het stadsbestuur is dat alle gesloopte bouwwerken geen vergunning hadden. Afgelopen nacht is 55 % gesloopt, nog 45% te gaan, en ik zie nergens ook maar een spoor van verzet…

DSC05087

Russische filmklassiekers

De beroemde en zeer geliefde Russische filmregisseur, Eldar Rjazanov, is gisteren hier in Moskou overleden. Hij werd 88 jaar.

1448853182_eldar-ryazanov-y1h

Rjazanov maakte vanaf  de jaren zestig van de vorige eeuw  enorm populaire, licht ironische (tragi-)komedies voor de Mosfilm Studio.  Ik heb een paar van zijn klassiekers gezien (in het kader van mijn Russische les – dus zonder ondertitels).

                  m5i0rnLMta8l2vtPnIetOSsY5Ri  Unknown-1

De twee leukste zijn zonder meer ‘Beregis avtomobilya‘ (Kijk uit voor de automobiel uit 1966) met geweldige acteurs, een grappig plot en milde spot naar de typische sovjet-samenleving van die tijd. De aanstekelijke muziek uit die film wordt ’s avonds laat in de Moskouse metro gedraaid, ideaal om rottigheid te voorkomen. Ook  de krimi-parodie ‘Stariki-razboyniki‘ (Oude boeven uit 1972) is erg vermakelijk.

Unknown

Maar zijn allerberoemdste (TV)film is zonder twijfel ‘Ironia sudbi‘ (De ironie van het lot uit1975) Deze film (we zouden het nu een romantische komedie noemen) laat op onnavolgbare komische wijze het leven in de Sovjet-Unie zien, waar de sleutel van de voordeur niet alleen op je eigen voordeur past, maar ook op de dezelfde deur van eenzelfde flat in eenzelfde flatgebouw, honderden kilometers verderop.  Deze film heeft inmiddels een soort ‘kultstatus’ bereikt en wordt nog steeds ieder jaar op Nieuwjaarsdag op TV uitgezonden.

Toilet

Dit is het eerste en enige toilet in de hele Moskouse metro. Het is dinsdag geopend in het metrostation Prospekt Mira.

toilet2

Het wachten is nu op een omaatje dat de met een lapje en een emmertje het toilet claimt en de klanten tegen een paar roebel laat plassen, dat gebeurt namelijk ook met heel veel andere openbare toiletten…

 

 



Bunker 42

DSC04680

Op een koude, grijze dag met (nog steeds) sneeuwbuien heb ik een bezoek gebracht aan een typisch overblijfsel van de Koude Oorlog: Bunker 42. In een klein afgelegen straatje in de buurt van het Taganskaya plein zit de ingang van een enorm bunkercomplex, waar in de Koude Oorlog een geheim verbindingscentrum was gevestigd. Het complex moest dienst doen als het communicatie hoofdkwartier van de Sovjet Unie in geval van een nucleaire aanval door de Amerikanen.

DSC04702

De geheime bunker ligt op een indrukwekkende 60 meter diepte (18 verdiepingen per trap naar beneden – ik heb de treden niet geteld). Dat is even diep als de Taganskaya metrolijn. De bouw van die metrolijn werd gebruikt als dekmantel voor de bouw van de bunker. De medewerkers hadden drie geheime in- en uitgangen vanuit het ondergrondse metrostation direct naar de bunker, om zo ongezien naar hun werk te gaan.

DSC04687

Er werd een interessante film vertoond over de koude oorlog vanuit Russisch perspectief en verder was er slechts een kleine tentoonstelling ingericht.  Dit bezoek gaat duidelijk om “de belevenis” in een echt geheim commando centrum diep onder de grond. Wat mij betreft hadden ze daarbij het zogenaamde alarm (lichten uit, sirenes aan, oproepen door de luidsprekers – je kent het wel) achterwege mogen laten.

Plov

Vandaag heb ik een nieuw winkelcentrum ontdekt, net buiten het centrum, dat je makkelijk met de metro kunt bereiken. Er zaten veel winkels in die je hier in het centrum bijna niet tegenkomt, waarschijnlijk vanwege de hoge grondprijs/huur, zoals bijvoorbeeld H&M, Zara, Marks & Spencer, Sportmaster en Stockmann (allemaal zeer pittig geprijsd). Uiteraard was er ook een Foodcourt in Amerikaanse stijl. En daar wachtte mij een verrassing! Tussen alle fastfoodketens ontdekte ik plotseling een restaurantje waar een kok in twee enorme pannen met verse plov stond te roeren. Dit gerecht heb ik in Kazachstan en in Kirgistan vele malen en in vele varianten gegeten, dus natuurlijk moest ik ook deze versie proeven. Het smaakte uitstekend!

Plov