Inpakken en …

Het is eindelijk echt zomer in Nederland en in plaats van fietstochtjes naar het water te maken, of lekker met een drankje op een zonnig terras te zitten waren we drie dagen aan huis gekluisterd. Drie dagen om een team verhuizers te begeleiden bij het inpakken van onze spullen. Ze hebben keihard gewerkt en ondanks de hitte (en de enorme stapels boeken) hebben ze de stemming erin gehouden en de klus geklaard.
Hieronder een plaatje van de stapels dozen, voordat ze werden afgevoerd.

foto_no_exif

Russische toestanden?!

Het bezoek aan de huisarts vorige week resulteerde in een vakkundig ingetapete voet van mijn jongste zoon. Tot mijn verbazing werd ik een dag later door de apotheek gebeld met een onduidelijk verzoek om nog een rekening voor mijn jongste zoon te komen betalen. Ik begreep er niet veel van en gaf aan dat ik later die dag wel even langs zou komen (ik was inmiddels op weg naar de volgende medische afspraak).
Die middag trad de apotheker me tegemoet met een medicijnmandje met daarin twee rollen tapeverband, die ik onmiddellijk herkende als het verband dat de huisarts de vorige ochtend had gebruikt bij het tapen van de voet van mijn zoon. “Wat attent van de huisarts”, dacht ik nog “hij denkt mee met ons vertrek naar Moskou”. Maar dat bleek helemaal niet het geval!
Nee, ik moest ter plekke voor de verbandmiddelen betalen, zodat de apotheek de voorraad van de huisarts weer kon aanvullen met de doosjes die voor me lagen in dat rare mandje… Ik had hier echt nog nooit van gehoord en ik had natuurlijk een heleboel vragen. Waarom had de huisarts dit niet even gezegd? Ik heb thuis nog tape liggen, had ik dat dan ook mee kunnen nemen? Of kan ik om een goedkoop huismerk vragen? En waarom brengt de huisarts dit niet gewoon in rekening? Ik hoef in een café toch ook het glas niet bij de brouwerij af gaan rekenen?
De apotheker mompelde vaag iets over de verzekering die dit misschien wel of niet zou dekken, maar echt duidelijk werd het niet. Dit lijken wel Russische toestanden, kan ik vast een beetje wennen.

20140713-000905-545729.jpg

Medische molens

In verband met ons vertrek heb ik de afgelopen week meer beoefenaren van een medische beroep gezien dan normaal in een heel jaar. Op het programma stonden bezoekjes aan de tandarts, de mondhygiëniste,
de kinderarts, een keuringsarts, een vaccinatieverpleegkundige en alle bijbehorende assistenten. Als bonus kwam ik geheel onverwacht met mijn jongste zoon ook nog terecht bij de huisarts en vervolgens bij een dame in een witte jas die een röntgenapparaat kon bedienden en de gemaakte foto’s kon doorsturen naar het verderop gelegen ziekenhuis, waar een onzichtbare arts ze kon beoordelen. Of beter gezegd ze niet kon beoordelen en dus vroeg om nog een extra set foto’s…
Overigens heb ik bij al deze bezoeken (veel) meer tijd in saaie, verveloze, bloedhete wachtruimtes met suffe tijdschriften moeten doorbrengen dan bij de feitelijke medicus. En ik zal maar zwijgen over de papierwinkel waar zowel arts als patiënt enorm veel tijd mee kwijt zijn. Ik moet nog een paar vaccinaties in Moskou krijgen, ik ben erg benieuwd hoe dat daar zal gaan!

Edelsmeden

Vorig weekend heb ik samen met mijn moeder een workshop edelsmeden gevolgd in Woerkum, het dorp van dokter Tinus. Buiten regende het, maar binnen in het atelier was het warm en gezellig. We hebben hard gewerkt, zagen, smeden, boren en polijsten met als resultaat twee dezelfde zilveren armbanden, hamerslag afgewerkt, als blijvende herinnering aan deze zeer mooie dag!

20140712-222034-80434100.jpg

Afscheid II

Bij het afscheid nemen van collega’s, vrienden en familie komen na de warme woorden of het goeie gesprek (waarbij ik me soms afvraag waarom ik in vredesnaam ook weer ga verhuizen…) vaak cadeautjes tevoorschijn. Het is erg leuk om al die spulletjes en de herinneringen die erbij horen mee te nemen naar Moskou. En voor dingen die ik niet mee kan nemen, zoals het vrolijke gebrabbel en de stralende lach van mijn kleine neefje en het geklets van mijn collega’s kom ik gewoon regelmatig even terug!

Afscheid I

Naar mate de vertrekdatum dichterbij komt moeten we alle vier steeds vaker afscheid nemen. Niet alleen van mensen, maar ook van aardse zaken en alledaagse gewoonten. Mijn auto is na 13 jaar aan een tweede leven begonnen. Gisteren hoorde ik dat hij er weer als nieuw uitziet en dat de nieuwe eigenaren er heel blij mee zijn. Dat deed me echt goed!

Acculturatie

Afgelopen week heb ik samen met mijn zonen een cursus gevolgd ter voorbereiding op de overplaatsing. In de ochtend hebben we ons verdiept in de Russische economie, de politiek en de belangrijkste machthebbers. Uiteraard kwamen ook meer dagelijkse gebruiken aan de orde. Zo zullen we eraan denken dat handen schudden over de drempel heen of vanuit een autoraampje ongeluk brengt en dat je dat dus beter niet kunt doen!

In het middaggedeelte stond de acculturatiecurve centraal. We hebben nu de theorie van het aanpassingsproces een keer gehoord en we zullen vanzelf zien hoe we het gaan ervaren in de praktijk. Ik ben benieuwd!

20140628-214334-78214947.jpg

De eerste dozen…

De eerste dozen...

De afgelopen jaren hebben we behoorlijk wat spullen verzameld. De aanstaande verhuizing is de ideale aanleiding om eens flink op te ruimen. We moeten bepalen wat we meenemen naar Moskou en wat niet. Met allemaal nogal bewaarderige types in huis is het aan mij om de voorselectie te maken op basis waarvan definitieve keuzes gemaakt kunnen worden.

De verhuizer heeft gelukkig al een stapel dozen gebracht, zodat ik spullen die niet meegaan direct netjes kan opbergen. Het is een kwestie van doorwerken, met soms een leuke vondst. Zo stond ik gisteren opeens met kindertekeningen van zo’n 40 jaar oud in mijn handen!

We gaan verhuizen!

Deze zomer begin ik samen met mijn gezin weer aan een nieuw avontuur. Van het kleine en goed georganiseerde Nederland verhuizen we naar het enorm grote en chaotische Rusland. We gaan de komende vier jaar in Moskou wonen.

Op deze website zal ik regelmatig korte berichtjes plaatsen over de voorbereidingen, de verhuizing en natuurlijk over mijn leven in Moskou. Daarnaast zal ik de website stapje voor stapje uitbouwen tot een interessante bron van informatie over het leven in Rusland.

 

Nieuws van een Nederlander in Rusland